شرط أول : آن كه آب وضو پاك باشد . شرط دوم : آن كه مطلق باشد . مسأله 264 - وضو با آب نجس وآب مضاف باطل است ، اگر چه انسان نجس بودن يا مضاف بودن آن را نداند يا فراموش كرده باشد ، واگر با آن وضو نمازى هم خوانده باشد ، بايد آن نماز را دوباره با وضوى صحيح بخواند . مسأله 265 - اگر غير از آب گل آلود مضاف آب ديگرى براي وضو ندارد ، چنانچه وقت نماز تنگ است بايد تيمم كند ، واگر وقت دارد بايد صبر كند تا آب صاف شود ووضو بگيرد . شرط سوم : آن كه آب وضو وفضائى كه در آن وضو مىگيرد مباح باشد . مسأله 266 - وضو با آب غصبى وبا آبى كه معلوم نيست صاحب آن راضى است يا نه حرام وباطل است ، ولى اگر سابقا راضى بوده وانسان نمىداند كه از رضايتش برگشته يا نه ، وضو صحيح است ، ونيز اگر آب وضو از صورت ودستها در جاى غصبى بريزد ، چنانچه تصرف در جاى غصبى باشد ويا مستلزم تصرف باشد ، وضوى أو باطل است . مسأله 267 - وضو گرفتن از حوض مدرسه‌اى كه انسان نمىداند آن حوض را براي همه مردم وقف كرده‌اند يا براي محصلين همان مدرسه ، در صورتي كه معمولا مردم از آب آن وضو بگيرند اشكال ندارد . مسأله 268 - كسى كه نمىخواهد در مسجدى نماز بخواند اگر نداند حوض آن را براي همه مردم وقف كرده‌اند يا براي كساني كه در آنجا نماز مىخوانند ، نمىتواند از حوض آن وضو بگيرد ، ولى اگر معمولا كساني هم كه نمىخواهند در آنجا نماز بخوانند از حوض آن وضو مىگيرند ، مىتواند از حوض آن وضو بگيرد . مسأله 269 - وضو گرفتن از حوض تيمچه‌ها ومسافرخانه‌ها ومانند اينها براي كساني كه ساكن آنجاها نيستند ، در صورتي صحيح است كه معمولا كساني هم كه ساكن آنجاها نيستند ، با آب آنها وضو بگيرند .